BIOGRAFIA
Charles-Pierre Baudelaire urodził się 9 kwietnia roku w Paryżu, zmarł 31 sierpnia 1867 roku tamże, chodził ze środowiska inteligencji mieszczańskiej, synem Karoliny z domu Dufays i Józefa Franc: Baudelaire. Miał zaledwie sześć lat, kiedy stracił w 1828 roku jego matka ponownie wyszła za mąż, razem za pułkownika Jacques'a Aupicka. Fakt ten zmiernie zauważył na formowaniu się psychiki wi wego dziecka i odbił się dotkliwie na całym życiu ty, który nigdy nie uznał autorytetu ojczyma. Nator do końca życia obdarzał uwielbieniem swego pi wcześnie zmarłego ojca, którego syn z pierwszego żeństwa, Alfons Baudelaire, stał się dla poety jedj powiernikiem w latach młodzieńczych.
W 1832 roku rodzice oddali Baudelaire'a do internatu Kolegium Królewskiego w Lyonie, dokąd służ! został przeniesiony jego ojczym. Z rezygnacją pr przyszły poeta decyzję państwa Aupick, w narzuct mu środowisku nie czuł się dobrze. "Dni moje sir przechodzą jeden po drugim...'" - pisał do matk czterech latach powrócił do stolicy Francji i jao ternista kontynuował naukę w Liceum Louis-le-G; W 1838 roku podjął wyprawę w Pireneje. Zachows jego list z 3 sisrpnia tego roku, który poświadcza "przedziwna była miłość Baudelaire'a do matki: a raczej przedziwne słowa znajdował w głębi duszy, gdy
0 tej miłości chciał mówić" - pisze Andrzej Kijowski, tłumacz cytowanego dalej listu. - "Zupełnie zniechęciłem się do literatury, prawdę mówiąc, odkąd nauczyłem się czytać, nie znalazłem jeszcze utworu, który by mi się w całości podobał, który chciałbym przeczytać od początku do końca; więc przestałem czytać. Jestem przesycony; przestałem mówić; myślę o tobie; bo to ty jesteś wciąż czytaną książką; ciebie jednej nigdy nie jest dosyć, jak to bywa z innymi przyjemnościami. Och, doprawdy, może to szczęście, że jesteśmy daleko od siebie; nauczyłem się obrzydzenia dla współczesnej literatury, nauczyłem się kochać moją mamę bardziej niż kiedykolwiek, dlatego że jej nie ma; a zobaczysz po powrocie: będziesz okryta pocałunkami, otoczona staraniem, twoje myśli będą zgadywane i chociaż wiesz, że cię kocham, będziesz zdumiona, że kocham cię tak bardzo!"
W kwietniu 1839 roku Baudelaire został wydalony ze szkoły za brak subordynacji. Naukę ukończył jako ekstern, uzyskując świadectwo dojrzałości na pensji Leveque'a i Baillya 12 sierpnia 1839 roku. W ostatnich latach gimnazjalnych podjął pierwsze próby rymowania,
1 to nie tylko w języku francuskim, lecz i łacińskim. Wszedł wkrótce w środowisko artystyczne Paryża, przyjął modną wówczas postawę dandysa, nawiązał znajomość z wielu młodymi i starszymi przedstawicielami literatury, m. in. z Balzakiem i Gerardem Nervalem.
